غلامحسين نوراني به¬سال ۱۳۰۸ در شهر كاشمر، متولد شد. با اين¬كه فقط تلاوت قرآن را فراگرفته و از تحصيل علوم جديد بي-بهره بود، از بينش سياسي¬- ¬مذهبي بالايي برخوردار است. مدتي به¬منظور كسب روزي به گلستان مهاجرت نمود. در جواني ازدواج نمود كه حاصل آن ۵ پسر و ۲ دختر بود. وي كه نسبت به تربيت و تحصيل فرزندانش حساس و مقيد بود، به آنان توصيه ميكرد در انتخاب دوست، بسيار دقت كنند. در ايام خيزش مردم عليه رژيم ستم¬شاهي، همراه مردم به در تظاهرات، شركت ميكرد. در ايام دفاع مقدس، هنگامي كه خبر مفقوالاثر شدن فرزندش را شنيد، عزم جزم نمود تا راه جگرگوشه¬اش را ادامه دهد. لذا با ثبت¬نام در بسيج، دوره¬ي آموزش نظامي را طي كرد و به جبهه¬هاي حق عليه باطل اعزام شد چنان¬كه تا پايان عمرگران¬قدرش حدود ۵ سال در جبهههايجنگ حضور يافت. در اين بين، يك بار نيز مجروح گرديد، اما پس از بهبودي، دوباره به جبهه بازگشت. سرانجام، در ششم اسفند سال ۱۳۶۶ در منطقهي سردشت كردستان، بر اثر بمباران هواپيماهاي دشمن بعثي، شربت شهادت نوشيد. پيكر پاكش را به كاشمر انتقال دادند و پس از تشييع، در جوار مزار فرزند شهيدش در آرمگاه امامزاده سيد حمزه(ع) بهخاك سپردند.
دیدگاه های ثبت شده: